ეფემერული ჰორიზონტის ანატომია

“ეფემერული ჰორიზონტის ანატომია“ არის ვიზუალური კვლევა მუდმივობასა და წარმავლობას შორის. ნახატის კომპოზიცია მკვეთრად არის გაყოფილი ორ ფუნდამენტურ სამყაროდ. ეს არ არის უბრალო გამყოფი ზოლი , ეს არის ზღვარი, სადაც წყვდიადი და სინათლე ხვდებიან ერთმანეთს. ჰორიზონტზე გაელვებული ყვითელი და ნარინჯისფერი აქცენტები ურბანული პეიზაჟის, შორეული ქალაქის ან შესაძლოა ეფემერული (წარმავალი) მომენტის სიმბოლოა, რომელიც წამიერად ანათებს ჩვენს ცნობიერებას. ლურჯ სივრცეში მარტოხელად მყოფი წითელი ფიგურა ნახატის მთავარი ემოციური ცენტრია. ის აღქმული იქნება როგორც ადამიანის შინაგანი სამყარო, იზოლირებული ფიქრი, ან თუნდაც „უცხო სხეული“ უსასრულობაში, რომელიც წონასწორობასა და ფორმას ანიჭებს მთლიან ქაოსს. ნამუშევარი მნახველს იწვევს საკუთარ სიმშვიდესა და შინაგან ჰორიზონტში ჩასახედად. ის იდეალურია თანამედროვე, მინიმალისტური ინტერიერისთვის (განსაკუთრებით ლოფტის ან ბეტონის ფაქტურის მქონე კედლებისთვის), სადაც სივრცეს ინტელექტუალურ და მისტიკურ განწყობას შესძენს.