Natia Chijavadze

მისტიური ყვავი, აკრილის ნამუშევარი

აბსტრაქტული თაიგული გოთიკური ორნამენტებით

ჩუმი ფიგურა არკის ქვეშ, სადაც სინათლე და ჩრდილი ერთმანეთს ერწყმის. მძიმე, ორნამენტული ფრთები არა გაფრენისთვის, არამედ სიმძიმის ტარებისთვისაა, როგორც მოგონებები, რომლებიც უკან გვაბრუნებს, იასამნისფერი ბაღი კი მეხსიერებასავით ჩუმად ყვავის.

აბსტრაქტული ყვავილები

გოთიკურ ორნამენტულ ჩარჩოში ჩასმული აბსტრაქტული ყვავილები მშვიდ, ცისფერ სივრცეში იზრდება. სინათლესა და სიბნელეს შორის გაჩერებული ბაღი — ნაზი ფურცლები, წვრილი ღეროები და ოქროს ხაზები ქმნის სიჩუმის, სიწმინდისა და ოდნავ მელანქოლიური სილამაზის ატმოსფეროს. ეს არის ჩაკეტილი ბაღი, სადაც ბუნება დეკორად იქცევა და ორნამენტი — ემოციად.

ოქროსფერი ხაზები სხეულში ენერგიის მოძრაობას, კავშირსა და ემოციურ სინქრონულობას გამოხატავს. ანატომიური ფორმები არა ბიოლოგიური, არამედ სულიერი რუკაა ,ადგილი, სადაც გრძნობა და ცნობიერება ერთ მთლიანობად იკვრება. ნამუშევარი სიყვარულს განიხილავს როგორც ძალას, რომელიც სხეულში იბადება, გულში ფესვებს იდგამს და ცნობიერებაში ოქროს ნათებად გარდაიქმნება.

მძლავრი წითელი ყვავილი ცისფერი, ორნამენტული ფონზე იფურჩქნება როგორც ვნება სიჩუმეში. მძიმე შტრიხები და კონტრასტული ფერები სიცოცხლის ენერგიას, ძალას და შინაგან ცეცხლს გამოხატავს.

ვარდისფერი საკურას ყვავილები გაშლილია მუქ ტოტზე და იკარგება ცისფერ, მსუბუქად დაბინდულ ფონში. ფურცლებზე თეთრი და იისფერი გარდამავალი ტონები სინაზესა და ჰაეროვან მოძრაობას ქმნის. ყვითელი წერტილები ცენტრში სიცოცხლის ნაპერწკლებს ჰგავს. ნამუშევარი გადმოსცემს სიმშვიდეს, გაზაფხულის პირველ სუნთქვას და სიჩუმეში შექმნილ სიყვარულს.

თებერვლის ჯადოსნურობით შექმნილი ნახატი, სადაც საკურას ყვავილები სიყვარულსა და სილამაზეს გამოხატავს

სანთელი სინათლეა, რომელიც სიბრძნეს ატარებს. ის ჩუმად ანათებს და თვალებს ახელს რეალობაზე. არა იმისთვის, რომ დაგვაბრმავოს, არამედ იმისთვის, რომ გვაჩვენოს სიმართლე ისეთი, როგორიც არის. მარტივი, თბილი და გულწრფელი.

ნახატზე გამოსახულია გოგო, რომელიც ხელში ანთებულ სანთელს უჭირავს. სანთლის შუქი მშვიდად ანათებს მის სახეს, თითქოს სიჩუმეში დაცულ საიდუმლოს ინახავდეს. ეს არის მომენტი, სადაც სინათლე და სიბნელე ხვდება ერთმანეთს , შინაგანი ძალის, სიფაქიზისა და იმედის სიმბოლო. გოგო არ ებრძვის სიბნელეს, ის უბრალოდ ანთებს საკუთარ შუქს.

ავტოპორტრეტი