Natia Chijavadze

ჩუმი ფიგურა არკის ქვეშ, სადაც სინათლე და ჩრდილი ერთმანეთს ერწყმის. მძიმე, ორნამენტული ფრთები არა გაფრენისთვის, არამედ სიმძიმის ტარებისთვისაა, როგორც მოგონებები, რომლებიც უკან გვაბრუნებს, იასამნისფერი ბაღი კი მეხსიერებასავით ჩუმად ყვავის.

აბსტრაქტული ყვავილები

გოთიკურ ორნამენტულ ჩარჩოში ჩასმული აბსტრაქტული ყვავილები მშვიდ, ცისფერ სივრცეში იზრდება. სინათლესა და სიბნელეს შორის გაჩერებული ბაღი — ნაზი ფურცლები, წვრილი ღეროები და ოქროს ხაზები ქმნის სიჩუმის, სიწმინდისა და ოდნავ მელანქოლიური სილამაზის ატმოსფეროს. ეს არის ჩაკეტილი ბაღი, სადაც ბუნება დეკორად იქცევა და ორნამენტი — ემოციად.

ოქროსფერი ხაზები სხეულში ენერგიის მოძრაობას, კავშირსა და ემოციურ სინქრონულობას გამოხატავს. ანატომიური ფორმები არა ბიოლოგიური, არამედ სულიერი რუკაა ,ადგილი, სადაც გრძნობა და ცნობიერება ერთ მთლიანობად იკვრება. ნამუშევარი სიყვარულს განიხილავს როგორც ძალას, რომელიც სხეულში იბადება, გულში ფესვებს იდგამს და ცნობიერებაში ოქროს ნათებად გარდაიქმნება.

მძლავრი წითელი ყვავილი ცისფერი, ორნამენტული ფონზე იფურჩქნება როგორც ვნება სიჩუმეში. მძიმე შტრიხები და კონტრასტული ფერები სიცოცხლის ენერგიას, ძალას და შინაგან ცეცხლს გამოხატავს.

ვარდისფერი საკურას ყვავილები გაშლილია მუქ ტოტზე და იკარგება ცისფერ, მსუბუქად დაბინდულ ფონში. ფურცლებზე თეთრი და იისფერი გარდამავალი ტონები სინაზესა და ჰაეროვან მოძრაობას ქმნის. ყვითელი წერტილები ცენტრში სიცოცხლის ნაპერწკლებს ჰგავს. ნამუშევარი გადმოსცემს სიმშვიდეს, გაზაფხულის პირველ სუნთქვას და სიჩუმეში შექმნილ სიყვარულს.

თებერვლის ჯადოსნურობით შექმნილი ნახატი, სადაც საკურას ყვავილები სიყვარულსა და სილამაზეს გამოხატავს

სანთელი სინათლეა, რომელიც სიბრძნეს ატარებს. ის ჩუმად ანათებს და თვალებს ახელს რეალობაზე. არა იმისთვის, რომ დაგვაბრმავოს, არამედ იმისთვის, რომ გვაჩვენოს სიმართლე ისეთი, როგორიც არის. მარტივი, თბილი და გულწრფელი.

ავტოპორტრეტი

ნახატზე გამოსახულია გოგო, რომელიც ხელში ანთებულ სანთელს უჭირავს. სანთლის შუქი მშვიდად ანათებს მის სახეს, თითქოს სიჩუმეში დაცულ საიდუმლოს ინახავდეს. ეს არის მომენტი, სადაც სინათლე და სიბნელე ხვდება ერთმანეთს , შინაგანი ძალის, სიფაქიზისა და იმედის სიმბოლო. გოგო არ ებრძვის სიბნელეს, ის უბრალოდ ანთებს საკუთარ შუქს.

იასამნისფერი ყვავილი შინაგან სიმშვიდესა და ვნებას შორის დიალოგს ქმნის. წითელი ფერი ემოციურ ინტენსივობას, სიცოცხლის ძალას გამოხატავს, ხოლო იასამნისფერი ყვავილი სულიერ სიმშვიდეს, სიფაქიზეს და შინაგან სინათლეს. ეს ნამუშევარი არის ბალანსი ქაოსსა და სიმშვიდეს შორის , სილამაზე, რომელიც წინააღმდეგობებიდან იბადება.

ეს ნამუშევარი ასახავს ქალის შინაგან ტრანსფორმაციას ,მდგომარეობას, სადაც სიჩუმე, ტკივილი და სილამაზე ერთ სივრცეში თანაარსებობს. დახუჭული თვალები გვიყვება არა სიბრმავეზე, არამედ შინაგან ხედვაზე, იმ მომენტზე, როცა გარე სამყარო ჩერდება და იწყება შინაგანი სიმართლე. ფრთიანი მოტივები სიმბოლურად გამოხატავს ცვლილებას, თავისუფლებას და სულის გადაადგილებას ერთი მდგომარეობიდან მეორეში. ფერები აეის ძლიერი, მაგრამ დაბალანსებული და ხაზს უსვამს ემოციების სიღრმეს და ქალურ ენერგიას. ეს ნამუშევარი არის დიალოგი სიჩუმესა და თავისუფლებას შორის.